Mijn werkjes zijn de afgelopen jaren langzaam veranderd.

Wat ooit begon als mijn bijberoep, waarin ik gepersonaliseerde lijnportretten maakte in 3D-print, groeide stilaan uit tot iets dat niet meer klopte met hoe ik wilde maken.

Ik merkte dat ik meer en meer vertrok vanuit opdrachten en verwachtingen van anderen, en minder vanuit mezelf.

De keuze voor staal

Staal voelde niet als een nieuw materiaal, maar als een logische volgende stap.

Met lassen, slijpen en buigen krijgen de lijnen letterlijk ruimte.

Waar een lijn vroeger op een scherm of papier bleef, ontstaat nu een lijn die je vanuit verschillende kanten kunt ervaren.

Het materiaal heeft gewicht, spanning en aanwezigheid.

Het gezicht als universeel symbool

Ik vertrek nog altijd vanuit het gezicht, maar niet langer als portret van één persoon.

Het gezicht: hoe we voelen, elkaar ontmoeten en herinneringen met ons meedragen.

Niet om antwoorden te geven, maar om ruimte te laten voor een eigen ervaring.

Ik hoop dat mijn beeldjes mensen even laten stilstaan en iets herkenbaars oproepen, zonder dat alles uitgelegd hoeft te worden.

De bewuste staalkeuze

Mijn liefde voor staal is ontstaan op een van de stilste en spannendste dagen uit ons leven - de dag dat mijn vrouw werd geopereerd aan borstkanker. Om die dag houvast te hebben en haar kracht te eren, liet ik haar silhouet dezelfde dag van de operatie uitsnijden uit een stalen plaat.

Eén beeld hielden we dicht bij ons, het andere schonken we aan een organisatie.

Staal is voor mij sindsdien niet zomaar een koud metaal.

Het staat voor haar veerkracht, voor overleving en voor de houvast in moeilijke tijden.

Sinds 18 maart 2026 neem ik geen commerciële opdrachten meer aan via ZIENVANJIJ.

De website blijft online als artistiek archief en als plek waar ik de verdere ontwikkeling van mijn werk deel.

Deze website documenteert mijn artistieke traject, experimenten en de ontwikkeling van mijn schaduwbeelden in staal.